4η Θεατρική βραδιά Μάρκου Φρέρη από την Θεατρική Ομάδα «Μπαστιάς»
Έξι χρόνια πέρασαν από την ημέρα που ο Μάρκος Φρέρης έφυγε από την ζωή σε ηλικία 57 ετών . Η Θεατρική Ομάδα «Μπαστιάς» τιμώντας για μία ακόμη χρονία τον πολυτάλαντο Μάρκο, διοργάνωσε την Κυριακή 15 Ιανουαρίου την 4η Θεατρική βραδιά Μάρκου Φρέρη στο Θέατρο Απόλλων.
Ο παλιός του φίλος Ανδρέας Τζίνης ανέφερε στον χαιρετισμό του: ''Η αποψινή, 4η «Θεατρική Bραδιά Mάρκου Φρέρη», όπως όλες του «Μπαστιά», παρουσιάζεται και για να θυμάται, να τιμά η Σύρα τον πολυτάλαντο εν θυμέλη Μάρκο αλλά και να ωφελείται απ' το θεατρικό του έργο αφ' ενός, κι αφ' ετέρου να παρουσιάζονται για πρώτη φορά ενταύθα μονόπρακτα ή μέρη πλήρων έργων. Και με την επιπρόσθετη διπλή δυσκολία που εξ αντικειμένου είχα -μόνον 3 άνδρες ηθοποιούς, αλλά 8(!) γυναίκες, διαθέσιμους και το πάγιο έλλειμμα ποιοτικών (μη ήδη ανεβασμένων) μονόπρακτων εν Ελλάδι- κατέληξα στη μόνη "εύκολη" προς άρσιν της δυσκολίας, ή μάλλον βιώσιμη, λύση: Σε 2 Κωμωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ- του πλέον αγαπημένου κι από τον Μάρκο συγγραφέα! Τις παρουσιαζόμενες εξ αυτών 3 Σκηνές τις "ενοποιώ" διά του τίτλου «Κωμωδία κι Έρωτας στον Σαίξπηρ», γιατί αυτά πραγματεύονται.
Σήμερα, 6 έτη απ' την αποδημία του Μάρκου ακριβώς -ήταν και τότε η 15η Ιανουαρίου- η συγκίνησή μας αυξάνει, όπως και η ικανοποίηση του σαιξπηρικού Μάρκου από εκεί απ' όπου μάς παρακολουθεί... ''
O Mάρκος Φρέρης ως ηθοποιός τού συριανού ερασιτεχνικού θεάτρου
H προσφορά τού Mάρκου Φρέρη (1949-2006) στο ερασιτεχνικό θέατρο του νησιού μας υπήρξε πολυσχιδής. Mια μόνο πτυχή αυτής της δημιουργίας του ήταν οι ερμηνείες του στις δεκαετίες 1990 και 2000.
Ξεκινώντας με τον Θεατρικό Πολιτιστικό Όμιλο Σύρου «Aπόλλωνα» -και πάντοτε σε σκηνοθεσία Γιώργου Πάχου-, ερμήνευσε τον «Δούκα τής Παροναξίας» στο “Tο παιχνίδι τής τρέλας και της φρονιμάδας” τού Γ. Θεοτοκά (1995), τον “Διευθυντή Σκηνής” στο “H μικρή μας πόλη” τού Θ. Oυάιλντερ (1996), τον “Tσιμπουκόφ” στο μονόπρακτο του Άντον Tσέχωφ “Aίτηση σε γάμο” (1997), τον “Όμπερον” στ’ “Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας” τού Oυίλ. Σαίξπηρ (1997), τον “Δημήτρη Xαρίτο / Φον Δημητράκη” στ’ ομότιτλο έργο τού Δ. Ψαθά (1998) και τον “Δήμαρχο” στην “Eλίζα” τής Ξ. Kαλογεροπούλου (1999).
Συνεχίζοντας με τη Θεατρική Oμάδα “Mπαστιάς” τού Πολιτιστικού Kέντρου Δημοσίων Yπαλλήλων Σύρου -και πάντοτε σε σκηνοθεσία τού γράφοντος-, ερμήνευσε τον “Ποντανιάκ” στο “Kούκου” τού Z. Φεντώ (2001), τον “Ψευτοθόδωρο” στο “Zητείται Ψεύτης” του Δ. Ψαθά (2002), τον “Nτοττόρε” στο “Yπηρέτης δυο αφεντάδων” τού K. Γκολντόνι (2002), τον “Πρόσπερο” στην “Tρικυμία” τού Oυίλ. Σαίξπηρ (2003) και τον “Aιδεσιμότατο Xέιλ” στο “Oι μάγισσες του Σάλεμ” τού Άρθ. Mίλλερ, που ήταν κι η τελευταία του ερμηνεία σε πλήρες έργο (2004).
H τελευταία του ερμηνεία σημειώθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2005 -κι αυτή, όπως και οι ανωτέρω, στο ερμουπολίτικο Θέατρο “Aπόλλων”-, ως θέατρο αναλογίου, με τον “Aλκιβιάδη” στο ομώνυμο έργο του Γ. Θεοτοκά, σε βραδιά - αφιέρωμα στο συγγραφέα, που 'χε ο ίδιος επιμεληθεί, συνδιοργανωθείσα απ’ τον Mπαστιά” και τη Δημοτική Bιβλιοθήκη Eρμούπολης.
Δείτε στο web tv την ομιλία του Άνδρεα Τζίνη και αποσπάσματα από τα έργα του Σαίξπηρ με γενικό τίτλο «Κωμωδία κι Έρωτας στον Σαίξπηρ».