Ε.ΠΑ.Μ. ΣΥΡΟΥ
Το Ε.ΠΑ.Μ σαν συμμαχία είναι μεταβατική γιατί με την επίτευξη των κεντρικών στόχων και αιτημάτων του, θα περάσει αναπότρεπτα στην ιστορία.
Αγαπητοί συμπολίτες.
Η χώρα οδηγήθηκε εδώ και πάνω από ενάμιση χρόνο σε ένα ασφυκτικό καθεστώς νέας κατοχής. Πρώτη πράξη αυτού του καθεστώτος ήταν η κατάλυση κάθε έννοιας δικαίου για να επιβληθεί ένα άγριο πρόγραμμα καταλήστευσης του εργαζόμενου λαού. Ο λαός με κομμένη την ανάσα ακούει καθημερινά να ανακοινώνονται όλο και πιο σκληρά, αντικοινωνικά μέτρα που ανατρέπουν τον οικογενειακό και προσωπικό προγραμματισμό, ισοπεδώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και σπρώχνουν με βίαιο τρόπο τον λαό στη φτώχια, την ανεργία, την εξαθλίωση.
Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω μιας μοναδικής ως προς το εύρος, το βάθος και τις καταστροφικές προεκτάσεις παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Μιας κρίσης, η οποία όταν μετατράπηκε σε κρίση χρέους έπληξε ως ασθενείς κρίκους του συστήματος την Ελλάδα και μια σειρά ακόμη χωρών της περιφέρειας της ΕΕ. Τα δεινά που υφίσταται ο λαός, η απώλεια της κυριαρχίας, η διάλυση και η καταστροφή, πηγάζουν από έναν διεθνή μηχανισμό εκμετάλλευσης με αιχμή του δόρατος ένα ολωσδιόλου παρασιτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Οι Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, αγρότες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν καλούνται απλώς να πληρώσουν τον λογαριασμό ενός χρέους, που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε όσο περισσότερο το πληρώνεις, τόσο περισσότερο να αυξάνει, αλλά να αποδεχθούν την επίσημη υποθήκευση και εκποίηση της χώρας τους από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Αυτό υπόσχεται η κυβέρνηση και το επίσημο πολιτικό σύστημα στον ελληνικό λαό. Επιχειρούν να κρύψουν ότι το κυρίως ζητούμενο με τα «πακέτα στήριξης» δεν είναι απλώς οι επιπλέον «θυσίες» που θα κληθούν να υποστούν τα λαϊκά στρώματα. Το επίδικο ζήτημα είναι η εθνική κυριαρχία της χώρας. Με την κηδεμονία του ΔΝΤ και της ΕΕ ο Έλληνας εργαζόμενος δεν κινδυνεύει να χάσει μόνο τη δουλειά του, τη σύνταξή του, τα δικαιώματά του αλλά και την ίδια την χώρα του.
Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο συγκροτείται για να οργανώσει τις αντιστάσεις και να ενισχύσει τον αγώνα του λαού ενάντια στο καθεστώς κατοχής.
Πώς θα μπορέσει να κερδίσει ο λαός την αναμέτρηση που έχει ανοίξει με την εξουσία;
Το ΕΠΑΜ ήρθε να απαντήσει σ’ αυτό ακριβώς το ερώτημα. Ο αγώνας του είναι κατεξοχήν απελευθερωτικός. Είναι αγώνας εθνικός και ταυτόχρονα κοινωνικός, μιας και διεκδικεί την χώρα από τα δεσμά της τυραννίας και του δήμιου προς το συμφέρον της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού, του εργάτη, του αγρότη, του μικρού και μεσαίου επιχειρηματία, του επαγγελματία και κυρίως της νέας γενιάς για να έχει μέλλον σ’ αυτόν τον τόπο.
Φιλοδοξία του ΕΠΑΜ είναι να συμβάλει καθοριστικά στην ενότητα του λαού πέρα και πάνω από κομματικές, ιδεολογικές και άλλες διαχωριστικές γραμμές. Ο λαός και η χώρα βρίσκεται σε υπέρτατο κίνδυνο. Μόνο με τη δημιουργία ενός μεγάλου κοινωνικοπολιτικού μετώπου ολόκληρου του λαού για τη διάσωση της χώρας μπορούμε να ξεφύγουμε από τον καταθλιπτικό μονόδρομο της καταστροφής, της λεηλασίας και της υπερχρέωσης.
Ένας ενωμένος και αποφασισμένος λαός δεν έχει να φοβηθεί τίποτε και κανέναν, δεν μπορεί να τον σταματήσει καμμιά απειλή, κανένα αντίποινο των αγορών ή των ισχυρών. Όποτε ο λαός αποφάσισε να ενωθεί και να διεκδικήσει τα δίκαιά του δεν υπήρξε καμμιά αντιξοότητα, καμμιά δύναμη που να στάθηκε εμπόδιο στο δρόμο του.
Αυτή η λαϊκή ενότητα πρέπει και μπορεί να οικοδομηθεί γύρω από εκείνα τα κεντρικά αιτήματα που επιτρέπουν να ανατραπεί συνολικά το καθεστώς κατοχής, εκποίησης και δουλοπαροικίας, καθώς και να λειτουργήσουν ως αφετηρία δημοκρατικής αναγέννησης της χώρας στη βάση των λαϊκών συμφερόντων.
Αυτά τα κεντρικά αιτήματα συνοψίζονται ως εξής:
-
Μη αναγνώριση του δημόσιου χρέους με βάση το διεθνές δίκαιο, που επιτρέπει σε ένα κυρίαρχο κράτος να αρνηθεί να πληρώσει όλα τα παράνομα, τοκογλυφικά και καταχρηστικά χρέη, που οδηγούν τον λαό και την χώρα στην χρεοκοπία.
-
Πρέπει να ανατραπεί εδώ και τώρα ολόκληρο το οικοδόμημα των συμφωνιών, δεσμεύσεων, παρεμβάσεων και μέτρων που πάρθηκαν από την εποχή του πρώτου μνημονίου, έτσι ώστε η χώρα να αποκαταστήσει την εσωτερική έννομη τάξη της και να διεκδικήσει την κυριαρχία της από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ, που έχει εκχωρηθεί με τόσο άθλιο και προδοτικό τρόπο από το σύνολο του κυρίαρχου οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου με επικεφαλής την κυβέρνηση.
-
Αναθεώρηση των σχέσεών μας με την ΕΕ με πρώτο βήμα την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος που να εκφράζει τη δυναμική μιας νέας οικονομικής πορείας της χώρας προς όφελος του λαού. Η καταστροφή δεν μας περιμένει αν φύγουμε από το ευρώ, αλλά όσο παραμένουμε υποτελείς στο ευρώ. Η χώρα θα πάψει να είναι έρμαιο κάθε είδους πίεσης, εκβιασμού και επιδρομής της διεθνούς κερδοσκοπίας, θα πάψει να είναι αναλώσιμο είδος των αγορών, μόνο αν ανακτήσει τον έλεγχο του νομίσματος και της οικονομίας της.
-
Η πρώτη πράξη εξιλέωσης της ελληνικής κοινωνίας από τα ανομήματα των κυβερνώντων της είναι να καθίσει στο εδώλιο το σύνολο των φυσικών και νομικών προσώπων (κόμματα και επιχειρηματικά κυκλώματα) που συμμετείχαν στην διασπάθιση του δημόσιου χρήματος και της δημόσιας περιουσίας σε ολόκληρη την προηγούμενη περίοδο.
-
Η διάσωση της χώρας δεν μπορεί να επιτευχθεί με τον λαό στον «γύψο» ούτε με οικουμενικές και υπερκομματικές κυβερνήσεις εκφασισμού της πολιτικής ζωής. Η διέξοδος από την κρίση απαιτεί περισσότερη, βαθύτερη και όχι λιγότερη δημοκρατία. Απαιτεί τον λαό διαρκώς στο προσκήνιο, όχι θεατή και θύμα των εξελίξεων. Απαιτεί μια νέα εξουσία με τον λαό στα κέντρα των αποφάσεων και όχι ένα διεφθαρμένο σύστημα κυβερνητικής απολυταρχίας. Απαιτεί την κατάκτηση της δημοκρατίας μέσα από την αυθεντική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.
Στη μάχη αυτή ο ελληνικός λαός δεν βρίσκεται μόνος του. Δίπλα του βρίσκονται και οι άλλοι λαοί των χωρών της νότιας ευρωζώνης, της ΕΕ και διεθνώς που πλήττονται από αντίστοιχες ληστρικές πολιτικές. Το καθήκον να ξεμπερδέψει με το καθεστώς της δουλοπαροικίας του χρέους πρώτα απ’ όλα στην χώρα του, ο ελληνικός λαός δεν το οφείλει μόνο στον εαυτό του, αλλά και σε όλους τους λαούς που βρίσκονται υπό τα δεσμά της ίδιας διεθνούς ληστοσυμμορίας. Κάθε δικό του απελευθερωτικό βήμα στην Ελλάδα, κάθε καίριο πλήγμα στο καθεστώς κατοχής, θα δώσει πνοή, δύναμη και αποφασιστικότητα σ’ όλους τους μαχόμενους λαούς. Η δική του εθνική και κοινωνική απελευθέρωση θα σηματοδοτήσει μια τέτοια γενικευμένη άνοιξη των λαών στην Ευρώπη, που κανενός είδους αντίδραση δεν θα μπορέσει να αναχαιτίσει.
Το ΕΠΑΜ από την ίδια την φύση του είναι μια μεταβατική κοινωνικοπολιτική συμμαχία από ευρύτατες λαϊκές δυνάμεις με κύρια επιδίωξη την επίτευξη των βασικών στόχων και αιτημάτων του. Στις γραμμές του δεν υπάρχουν διαχωρισμοί κομματικής ή ιδεολογικής καταγωγής των μελών του, ούτε αναγνωρίζει εντός του οργανωμένες συνιστώσες και συντεταγμένες. Απηχεί την ενότητα που πρέπει να οικοδομηθεί μέσα στις τάξεις του ίδιου του λαού απέναντι στον κοινό εχθρό. Σαν συμμαχία είναι μεταβατική γιατί με την επίτευξη των κεντρικών στόχων και αιτημάτων του, το ΕΠΑΜ θα περάσει αναπότρεπτα στην ιστορία.
Σίγουρα θα αναρωτιέστε ότι αν γυρίσουμε στην Δραχμή αυτό σημαίνει ότι γινόμαστε Βουλγαρία.Ναι αν μας γυρίσουν αυτοί στην δραχμή σε ένα νόμισμα ευκαιρίας που συνέχεια θα το υποβαθμίζουν για να επιταχύνουν την υποτίμηση ναι θα γίνουμε πολύ σύντομα Βουλγαρία.
Αν όμως γυρίσουμε εμείς σε ένα δικό μας εθνικό νόμισμα γινόμαστε Νορβηγία.
Η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που είναι ανεπηρέαστη από την κρίση.
Και οι κυριότεροι λόγοι είναι:
-
Έχει το δικό της εθνικό νόμισμα.Όταν λέμε εθνικό νόμισμα εννοούμε ένα νόμισμα το οποίο κυκλοφορεί αποκλειστικά στην εγχώρια οικονομία, και δεν είναι συνδεδεμένο με άλλο σκληρό νόμισμα πχ δολάριο (Η Ελλάδα από το 1827 που ιδρύθηκε ποτέ δεν είχε εθνικό νόμισμα, πάντα ήταν συνδεδεμένο με κάποιο άλλο σκληρό).
-
Περιορισμός της κίνησης κεφαλαίου.
Όταν λέμε περιορισμό της κίνησης κεφαλαίου εννοούμε να υπάρχει ένα πλαφόν (πχ 2.000.000) που να μην επιτρέπει σε ξένα κεφάλαια να εισχωρήσουν στην οικονομία για να κερδοσκοπήσουν.Και επίσης να μην επιτρέπει σε εγχώρια κεφάλαια που έχουν παραχθεί από την Ελληνική οικονομία να φύγουν και να επενδυθούν στο εξωτερικό
Στην Ελληνική οικονομία κάτι τέτοιο δεν ισχύει, και για αυτό κάθε χρόνο εισέρχονται 200.000.000.000 για να κερδοσκοπήσουν και να ξαναφύγουν.Και φυσικά δεν φορολογούνται. (Παρεμπιπτόντως το 96 % τον χρημάτων είναι μαύρα όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι το 16-17 %.Οπότε μιλάμε για κερδοσκοπία σε συνδιασμό με ξέπλυμα).
-
Εχει νόμισμα που δεν διατίθεται στην διεθνή αγορά νομίσματος και έτσι προστατεύεται από την κερδοσκοπία.
-
Έχει ένα τέτοιο πολιτικό σύστημα που επιτρέπει στον λαό να συμμετέχει και να αποφασίζει για τα πάντα.Και φυσικά να ελέγχει τους πολιτικούς
Μερικά στοιχεία για το βιοτικό επίπεδο τον Νορβηγών.
-
Δημόσιοι υπάλληλοί 780.000 με πληθυσμό 5.000.000
-
Δωρεάν παιδεία
-
Δωρεάν υγεία
-
Μέσος μισθός 4500 ευρώ
-
Ανεργία το 2011 3,6% (με πτωτική τάση)
-
Προϋπολογισμός μονίμως πλεονασματικός, 10,6% του ΑΕΠ για το 2010
-
Κατά κεφαλή ΑΕΠ που φτάνει τα 95 χιλιάδες δολάρια (Έχει το υψηλότερο κατά κεφαλή ΑΕΠ στην Ευρώπη μετά το Λουξεμβούργο).Η Ελλάδα μόλις και μετά βίας φτάνει τα 35 χιλιάδες δολάρια.
-
Αν και με πληθυσμό λιγότερο από τον μισό της Ελλάδας, παράγει ΑΕΠ κατά 20% μεγαλύτερο από αυτό της χώρας μας.
-
Έχει ένα από τα πιο ανεπτυγμένα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.
Και για όσους βιάζονται να μιλήσουν για πετρέλαια η Ελλάδα σύμφωνα με μελέτες του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ & ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ (ΙΓΜΕ) έχει τέσσερις φορές μεγαλύτερο εθνικό πλούτο.
Επίσης θα πρέπει να αναφέρουμε ότι υπάρχουν μερικά κόμματα μου μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές.
Βέβαια πριν από την επαναδιαπραγμάτευση οι ίδιοι μας λένε ότι για να μας σώσουν από την χρεοκοπία θα πρέπει να υπογράψουν την νέα δανειακή σύμβαση που θα είναι στο Αγγλικό δίκαιο και στην ουσία θα επιτρέπει στον δανειστή να προσφύγει σε δικαστήρια του εξωτερικού και να διεκδικήσει δημόσια και ιδιωτική περιουσία. Και επίσης θα πρέπει να γίνει και το PSI που και αυτο θα ειναι στο Αγγλικό δίκαιο σε ομόλογα τύπου brady, με την διαφορά ότι εκεί έχουμε ιδιωτικό χρέος που μετατρέπετε σε διακρατικό ώστε τα δάνεια να διατηρηθούν ακόμη και αν καταρρεύσει η ευρωζώνη.
Εμεις αυτο που πρέπει να αναθέρουμε είναι οτι απο το τέλος του 2 παγκοσμίου πολέμου εώς σήμερα έχουν γίνει 286 PSI σε 120 χώρες, και καμία χώρα δεν κατάφερε να ανακάμψει.
Και ο λόγος είναι απλός το PSI είναι η πολιτική των ξένων τραπεζιτών που σκοπό έχουν να διαιωνίσουν την δυνατότητα απόσπασης τόκου.
Όσων αφορά την επαναδιαπραγμάτευση,
υπήρξαν μερικές κυβερνήσεις που είπαν ψιθυριστά μερικά όχι, αλλά όλες όλως τυχαίως μετά εξαφανίστηκαν από την πολιτική σκηνή.
Ο μοναδικός που μπορεί να επαναδιαπραγματευτεί είναι ένας κυρίαρχος λαός
Εμπνευστής του Ε.ΠΑ.Μ είναι ο οικονομολόγος αναλυτής κος Δημήτρης Καζάκης
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στα παρακάτω site.
http://epamsyrou.wordpress.com/
http://www.epam-hellas.gr/
http://www.livestream.com/epamwebtv
http://www.radio9.gr/MediaList.aspx?a_id=1335&prodId=5
Από το Ε.ΠΑ.Μ. ΣΥΡΟΥ