Ο προϋπολογισμός του Δήμου δεν είναι μόνο ένα τεχνικό εργαλείο, αλλά κυρίως ένα εργαλείο του αστικού κράτους για την προώθηση και εξειδίκευση σε τοπικό επίπεδο, της κεντρικής πολιτικής, όπως αυτή περιγράφεται στον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό. Για αυτό και έχει νομοθετηθεί αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο οδηγιών για τη σύνταξη των προϋπολογισμών της Τοπικής Διοίκησης.
Στην συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2026 για τον Δήμο, ακούστηκαν πολλά, πολλά δευτερεύοντα και λίγα ουσιαστικά.
Τι δεν ακούστηκε από την Δημοτική Αρχή και τις άλλες παρατάξεις; Πως πέραν της εφαρμογής για πρώτη φορά των διεθνών λογιστικών προτύπων, ο φετινός προϋπολογισμός του Δήμου έχει μια ουσιαστική και πολύ σημαντική διαφοροποίηση από αυτούς των προηγούμενων ετών.
Πρόκειται για τον πρώτο προϋπολογισμό που συντάσσεται στο πλαίσιο της υπαγωγής της οικονομίας της ΕΕ και της χώρας στην πολεμική προετοιμασία, που με απλά λόγια σημαίνει τι; «Ψαλίδι» στις χρηματοδοτήσεις και αύξηση της φορολογίας και της χρηματοδότησης για την στήριξη της πολεμικής οικονομίας. Ο κόσμος φλέγεται και οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές μετά και την στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, ένα ακόμα ιμπεριαλιστικό έγκλημα, με στόχο τον ενεργειακό πλούτο της χώρας στο πλαίσιο του ευρύτερου ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας. Η Λαϊκή Συσπείρωση εκφράζει την συμπαράσταση της στον λαό της Βενεζουέλας που αγωνίζεται ενάντια στην επέμβαση και έχει το δικαίωμα να καθορίζει τις εξελίξεις στον τόπο του και καταδικάζει την κατάπτυστη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, που στηρίζει ενεργά θανάσιμους σχεδιασμούς όπου γης βάζοντας τον λαό μας σε μεγάλους κινδύνους.
Φυσικά πρόκειται και για έναν ακόμα προϋπολογισμό, ο οποίος στερεί από τον Δήμο συνταγματικά προβλεπόμενα έσοδα του ύψους των 2 εκ. κάθε χρόνο. Ποιοι πληρώνουν τα «σπασμένα»; Οι συνήθεις ύποπτοι – τα λαϊκά νοικοκυριά που «συνεισφέρουν» στον κρατικό κορβανά το 95% των φορολογικών εσόδων τη στιγμή οι «ευεργέτες» μεγαλοεπιχειρηματίες και επενδυτές πληρώνουν το υπόλοιπο 5%.
Πως εκφράζεται όλη αυτή η κατάσταση στον προϋπολογισμό της Δημοτικής Αρχής για το 2026;
Με την εκτόξευση των ιδίων εσόδων – των χρημάτων που προέρχονται από την τοπική φορολογία δηλαδή, στο όνομα της ανταποδοτικότητας – αφού για πρώτη φορά, τα ίδια έσοδα είναι περισσότερα από τα χρήματα της κρατικής χρηματοδότησης (53% - 47%).
Και αυτό τη στιγμή που τα λειτουργικά έξοδα του Δήμου συνεχώς τραβάνε την ανηφόρα, όσον αφορά το ενεργειακό κόστος, τις αυξήσεις στις τιμές καυσίμων, αγαθών και διάφορων υλικών και αναλώσιμων, το αυξημένο κόστος συντήρησης εγκαταστάσεων και εξοπλισμού, τις πληρωμές εργολαβιών και φυσικά την υπέρογκη εισφορά στον ΦΟΔΣΑ Α.Ε., στον οποίο ο κος Δήμαρχος έδωσε προσφάτως συγχαρητήρια για το έργο που έχει παραχθεί (;) – θα θέλαμε να έχουμε μια αναλυτική παρουσίαση του κόστους και των έργων που έχουν υλοποιηθεί ή υλοποιούνται.
Ποιος πληρώνει το έλλειμα της κρατικής χρηματοδότησης; Εμείς!
Ήδη από φέτος πληρώνουμε αυξημένα δημοτικά τέλη και κρατάμε την τοποθέτηση της Οικονομικής Υπηρεσίας πως αν υλοποιηθεί ο προϋπολογισμός του 2026 τότε θα πρέπει να μιλάμε για αύξηση των τελών και πάλι. Βαρέλι χωρίς πάτο η περίφημη «ανταποδοτικότητα».
Μεγάλη κουβέντα γίνεται για το χρηματικό υπόλοιπο, όμως τι δεν λέγεται; Γιατί υπάρχει αυτό το υπόλοιπο. Γιατί δεν έχει «όραμα» η Δημοτική Αρχή; Πιθανώς να ισχύει και αυτό, όμως το βασικό δεν είναι η έλλειψη στόχων αλλά η αποδοχή, διαχρονικά από τις δημοτικές αρχές, της κεντρικής κυβερνητικής πολιτικής της υποστελέχωσης των δημοτικών υπηρεσιών και της υποχρηματοδότησης.
Το μόνιμο προσωπικό του Δήμου συνεχώς φθίνει. Αυτό φαίνεται και από τα στοιχεία του φετινού προϋπολογισμού όπου όχι μόνο δεν διαφαίνεται κάποια προοπτική μόνιμών προσλήψεων, μόνο εποχικό «μπάλωμα» των αναγκών με προσλήψεις συμβασιούχων ή εργολαβικών. Χαρακτηριστικό είναι πως υπάρχουν Υπηρεσίες στις οποίες για να καλυφθούν οι ανάγκες προβλέπεται τα έξοδα για την πρόσληψη εποχικού προσωπικού αυξάνονται κατά 1500%!
Πως εκφράζεται αυτό στην καθημερινότητα του δημότη;
Χειρότερες ποιοτικά υπηρεσίες που κοστίζουν περισσότερο, για να βάζει και το κέρδος του ο εργολάβος.
Έτσι, σε αυτή τη βάση η Υπηρεσία Πολιτισμού – Αθλητισμού υλοποίησε το 52% των έργων και δράσεων πολιτισμού και μόλις το 13% στον αθλητισμό. Η Υπηρεσία Καθαριότητας – Ηλεκτροφωτισμού το 22%. Η Υπηρεσία Τεχνικών Έργων το 20%, ενώ υπάρχουν έργα όπως η επισκευή του κτιρίου στην οδό Σουρή (το οποίο κατέρρευσε το 2021) και για το οποίο, 4 χρόνια μετά, έχει υλοποιηθεί το 0%... Η Υπηρεσία Κοινωνικής Πολιτικής υλοποίησε το 25% των δράσεων που είχε προγραμματίσει, ενώ στις Σχολικές Μονάδες υλοποιήθηκε το 37% των έργων. Αυτή είναι η κατάσταση των Δημοτικών Υπηρεσιών τα τελευταία δέκα τουλάχιστον χρόνια, με την πλειοψηφία τους να υλοποιεί πολύ λιγότερο από το 50% των προϋπολογισμένων έργων και δράσεων.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση λύση δεν είναι λύση το φαγοπότι των διάφορων «Αναπτυξιακών» Οργανισμών, στο όνομα των οποίων ορκίζονται οι υπόλοιπες παρατάξεις. Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι το παράδειγμα του Δήμου Μυκόνου όπου με αντίτιμο πάνω από 3 εκατομμύρια ευρώ, έχει παραδοθεί μεγάλο μέρος του έργου των Τεχνικών Υπηρεσιών, του Πολιτισμού και του Τουριστικού Σχεδιασμού σε μια και μόνο εταιρεία μέχρι το 2028.
Για την Λαϊκή Συσπείρωση, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αυτό το μέλλον της Τοπικής Διοίκησης. Η οριζόντια φορομπηχτική πολιτική ασχέτως οικονομικής επιφανείας, για να καλοταΐζονται εργολάβοι και «Αναπτυξιακοί» Οργανισμοί. Για όλους αυτούς τους λόγους είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να ψηφίσουμε τον προϋπολογισμό. Μπορούν τα πράγματα να γίνουν αλλιώς, έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας οι οποίες μπορούν να υλοποιηθούν, απαιτούν όμως πνεύμα διεκδίκησης απέναντι στην κεντρική διοίκηση και ιεράρχηση για την ικανοποίηση των δικών μας, σύγχρονων αναγκών.