Η ανακαίνιση του κλειστού γυμναστηρίου «Γιάννης Γουλανδρής» εξελίσσεται σε μια χαμένη ευκαιρία για τον Δήμο μας, καθώς παρότι το τελικό κόστος θα ξεπεράσει το 1.000.000 ευρώ, σημειώνοντας ήδη υπέρβαση 250.000 ευρώ από τον αρχικό προϋπολογισμό, οι μέχρι τώρα εργασίες δείχνουν ότι περιοριζόμαστε σε μια απλή στατική αποκατάσταση, με την αντικατάσταση ορισμένων σιδηροδοκών και τη διατήρηση της υπόλοιπης κατασκευής, η οποία μετρά ήδη μισό αιώνα ζωής.
(στην φωτογραφία βλέπουμε ότι έχουν αντικατασταθεί μόνο τρεις σιδηροδοκοί και η οροφή, ενώ στην υπόλοιπη κατασκευή των 50 ετών παραμένει η ίδια.)
Είναι λυπηρό το γεγονός ότι, αν και είχαμε μια μοναδική συγκυρία για μια ουσιαστική και σύγχρονη ανακατασκευή —δεδομένης και της κυκλαδίτικης καταγωγής του Υπουργού Αθλητισμού—, το αποτέλεσμα είναι θλιβερό.
Το πιο απογοητευτικό, ωστόσο, είναι ότι δεν δόθηκε λύση στο σημαντικότερο λειτουργικό πρόβλημα του κτηρίου.
Ακόμη και μετά από αυτή την επένδυση, οι θεατές στην εξέδρα με κατεύθυνση προς τα Λαζαρέτα θα συνεχίσουν να έχουν περιορισμένη ορατότητα, καθώς οι σιδηροδοκοί που στηρίζουν την οροφή παραμένουν ακριβώς μπροστά τους.
'Ετσι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες για να λυθεί αυτό το δυσεπίλυτο αρχιτεκτονικό ζήτημα χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για τον Δήμο μας να τιμηθεί με το διάσημο Βραβείο Πρίτσκερ.
Δυστυχώς, έννοιες όπως η καινοτομία, η βιωσιμότητα και η αισθητική αριστεία φαίνεται πως παραμένουν άγνωστες για τους υπευθύνους.
