ΓΙΟΓΚΑ σημαίνει προσπάθεια ένωσης του ανθρώπου με το θεό, στη θρησκεία του Ινδουισμού. Αυτό πραγματοποιείται, καθώς διδάσκουν, με τεχνικές κινήσεις του σώματος και απαγγελία κάποιων λέξεων, με κύριο σκοπό να σταματήσουν οι πιστευόμενες μετενσαρκώσεις. Επισημαίνουμε, επομένως, ότι η γιόγκα έχει να κάνει κυρίως με θρησκεία και μεταφυσικό χώρο. ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ (δεν είναι αυτός ο στόχος της γιόγκα), όπως καταθέτουν ειδικοί μελετητές στο χώρο της αθλητιατρικής [βλέπε Χρήστου Ταγαράκη: «Είναι η γιόγκα σωματική άσκηση-γυμναστική;», εκδόσεις Διάλογος, Αθ. 2010, και από www. antibaro.gr/ article/ 611. Ο συγγραφέας είναι βραβευθείς ερευνητής αθλητιατρικής, στο Γερμανικό Πανεπιστήμιο Αθλητισμού Κολωνίας, στην Γερμανία].
Η γιόγκα έχει απωανατολική προέλευση και, όπως θα διαπιστώσουμε, το περιεχόμενό της διαφέρει πλήρως από εκείνο του Χριστιανισμού. Στην Ινδία, μάλιστα, θεωρούν ανάρμοστη συμπεριφορά το να παρουσιάζουν στη Δύση ορισμένοι επιτήδειοι την γιόγκα και το διαλογισμό ως γυμναστικές μόνο ασκήσεις, για ευεξία και ψυχολογική εκτόνωση, αφού πρόκειται για αναπόσπαστο μέρος του Ινδουισμού και του Βουδισμού. Όπως οι γονυκλισίες, οι «μετάνοιες» δηλαδή στην Ορθόδοξη παράδοση, δεν είναι γυμναστικές ασκήσεις αλλά έχουν σχέση με την θρησκευτική πίστη μας, κατά παρόμοιο τρόπο οι ασκήσεις της γιόγκα παραπέμπουν στην ινδουιστική αντίληψη της ζωής και έχουν γνήσιο μεταφυσικό υπόβαθρο (βλ. ιστοσελίδα Αποστολικής Διακονίας Εκκλησίας Ελλάδος, http://www.apostoliki-diakonia.gr).
Είναι μάλιστα γνωστό ότι την γιόγκα ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ Η ΥΠΟΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ, ενώ αντίθετα κίνηση υπάρχει λ.χ. στο βάδισμα, την ποδηλασία, τα αθλητικά παιχνίδια, την κολύμβηση κ.λπ. Για κάποιους επομένως που δεν αθλούνται και διάγουν καθιστική ζωή, η γιόγκα δεν θα ωφελήσει στην υγεία τους, ενώ αντίθετα μπορεί να αποβεί επιζήμια αν παραταθεί, νομίζοντας ότι έτσι γυμνάζονται. Αυτό γιατί δεν περιλαμβάνει αερόβια προσπάθεια -όπως δέχεται για την υγεία η βιοϊατρική και η αθλητιατρική- για βελτίωση της φυσικής κατάστασης, αλλά μόνο στατικές ασκήσεις. Η αερόβιου τύπου δυναμική άσκηση είναι άλλωστε που επιδρά στην καλή εγκεφαλική λειτουργία, την καλή ψυχολογική κατάσταση και την πρόληψη των συμπτωμάτων της γήρανσης και όχι οι καθιστικές ασκήσεις τύπου γιόγκα (βλ. Χρήστου Ταγαράκη, όπου ανωτέρω, σελ. 14,15).
Έχει παρατηρηθεί ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, μέσω των πρακτικών ασκήσεων γιόγκα, σιγά-σιγά ο ασκούμενος μυείται στην ασιατική κοσμοαντίληψη και απομακρύνεται, ίσως υποσυνείδητα στην αρχή, από την ελληνική παράδοση και ζωή, από την Εκκλησία, από την πίστη στον Ιησού Χριστό ως μοναδικό Μεσσία και Υιό του Θεού. Το ημίφως, η κατάλληλη ατμόσφαιρα στο φως των κεριών, η αυτοβύθιση, οι συγκεκριμένες στάσεις σώματος, οι τεχνικές αναπνοής, οι ιερές συλλαβές που δίδονται κατά το διαλογισμό, οι θεωρίες περί “ροής ενέργειας” στον οργανισμό, ανοίγματος κέντρων “τσάκρα”, δύναμη της “κουνταλίνι” κ.λπ., οδηγούν ΣΤΑΔΙΑΚΑ τον ασκούμενο στην ινδουιστική και βουδιστική φιλοσοφία.
Οι αρχές της γιόγκα ανευρίσκονται στις Ουπανισάδες και την Μπαγκαβάτ-Γκιτά, ινδουιστικά ερμηνευτικά ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ κείμενα το πρώτο, και μεγάλης αξίας ΙΕΡΟ για τον Ινδουισμό βιβλίο το δεύτερο. Σκοπός της γιόγκα είναι εξάλλου η απελευθέρωση κάθε ψυχής: Πρώτα ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ (που το θεωρούν δευτερεύον στοιχείο του ανθρώπου). Υπάρχει εκεί η ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΟΝΟ ΩΣ ΨΥΧΗΣ και όχι ως ψυχοσωματικής ύπαρξης, όπως δέχεται ο Χριστιανισμός. Δεύτερον, πιστεύουν στην ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ, που είναι απαράδεκτη έννοια για τους Χριστιανούς.
Η Γιόγκα και ο διαλογισμός, ενώ σε Ευρώπη και Αμερική παρουσιάζονται φαινομενικά με τη μορφή τεχνικών αναπνοής και γυμναστικών ασκήσεων, συνδυάζονται παράλληλα με συγκέντρωση της προσοχής σε ένα σημείο και απαγγελία του “Ωμ”, που ως “Μάντρα” είναι όμως ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΙΝΔΟΥΙΣΤΙΚΩΝ ΘΕΟΤΗΤΩΝ και επαναλαμβάνεται με τη μορφή συνήθως μιας ιερής συλλαβής. ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΕΝΤΕΧΝΑ ΣΥΧΝΑ ΑΠΟΣΙΩΠΑΤΑΙ από επαγγελματίες καθοδηγητές, που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι γνήσιοι ινδουιστές. Η γιόγκα δεν δέχεται Τριαδικό Θεό και οδηγεί τον άνθρωπο, σε αρκετές περιπτώσεις, στον αποκρυφισμό, αφού οι νέες δυνάμεις που αποκτά κανείς σε προχωρημένα στάδια -όπως είναι η αιώρηση, τα προαισθήματα, η έξοδος της ψυχής από το σώμα, η όραση από απόσταση, τα χρώματα που βλέπει κ.α.- είναι και δυνάμεις της μαγείας.
Υπάρχει αρκετή ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΕΩΣΗ στη διδασκαλία της Γιόγκα, καθώς και έντονη θεολογική σύγχυση που επικρατεί στις απόψεις τους: Οι ιδρυτές θρησκειών (Μωάμεθ, Χριστός κ.λπ.) υπήρξαν, λένε, απλά μεγάλοι γιόγκιν. Μάλιστα και ο Χριστός δεν αντιμετωπίζεται ως Θεός, αλλά σαν απλός άνθρωπος όπως εμείς, που έφτασε όμως και κέρδισε την ‘υπερσυνειδητότητα’. Οι εσφαλμένες αυτές διδασκαλίες προϋποθέτουν ή δέχονται την απόρριψη της ανάστασης, ενώ πιστεύουν ότι η ψυχή ταξιδεύει μετά θάνατον, για να επιστρέψει στη συνέχεια σε κάποιο φυτό, ζώο ή άνθρωπο, ώστε μετά από πολλές αναγεννήσεις να σωθεί η ψυχή ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ, χαμένη στον απρόσωπο ωκεανό της Νιρβάνα. Στο Χριστιανισμό η σωτηρία είναι αντίθετα χάρη, δωρεά του Θεού δια Ιησού Χριστού, και ΟΧΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΤΗΣΗ, αλλιώς η Σταυρική θυσία του Κυρίου θα ήταν άχρηστη.
Όλο και περισσότερο επιχειρούν κάποιοι στην Ελλάδα την αντικατάσταση της προσευχής με την Γιόγκα. Ο διαλογισμός και οι τεχνικές συγκέντρωσης της γιόγκα θεωρούνται από την Εκκλησία ως μια μορφή «αυθυποβολής», που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ενσυνείδητη χριστιανική προσευχή. Κατά το παρελθόν, η Εκκλησία έχει παρέμβει έντονα και έχει ζητήσει την απαγόρευση εισαγωγής προγραμμάτων γιόγκα ή εναλλακτικών πρακτικών στα σχολεία και τα νηπιαγωγεία, υποστηρίζοντας ότι προσβάλλουν το θρησκευτικό συναίσθημα των ορθόδοξων μαθητών
Τέλος, γιατί αλήθεια χρειάζονται κάποιοι, ενώ θεωρούν τους εαυτούς τους χριστιανούς, ινδουιστική καθοδήγηση και mantras και ασιατικό διαλογισμό για να ηρεμήσουν και να χαλαρώσουν; Τίποτε δεν γνωρίζουν από μελέτη της Αγίας Γραφής, τη βοήθεια του Χριστού μέσω της Θείας Λειτουργίας και τη δύναμη της προσευχής; Αν χρησιμοποιούσαν τις ώρες που δαπανούν στο διαλογισμό για να προσευχηθούν θερμά στο Θεό, τα αποτελέσματα στη ζωή τους θα ήταν διαφορετικά και πραγματικά θα βίωναν ελπίδα, πίστη και χαρά σε μεγάλο βαθμό. Ας θυμίσουμε ότι η υποδούλωση σε ασφυκτικές πνευματικά δυνάμεις δεν είναι δύσκολο, αν δεν προσέξουν, να συμβεί στη ζωή των ανθρώπων και πως, ο απόστολος Παύλος, γνώστης των αδυναμιών μας και της σύγχυσης που απειλεί καθημερινά την ανθρωπότητα, προειδοποιεί: «Ο Χριστός μάς απελευθέρωσε για να είμαστε ελεύθεροι. ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΑΘΕΡΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΑΝΑΜΠΑΙΝΕΤΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΖΥΓΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ» (Γαλ. 5,1).