Ο Λευκός Οίκος ζήτησε από την Κίμπερλι Γκιλφόιλ να παραιτηθεί: «Της ευχόμαστε καλή επιτυχία»
Για ψευδείς καταγγελίες κάνει λόγο η Κίμπερλι Γκιλφόιλ στην πρώτη της ανάρτηση μετά την ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, που ζητά την παραίτησή τη; από πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα.
Στην ανάρτησή της η Κίμπερλί Γκιλφόιλ τονίζει μεταξύ άλλων πως η θητεία της ως πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη τιμή της ζωής της και ευχαρίστησε τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο για την εμπιστοσύνη.
Η ανάρτησή της Κίμπερλι Γκιλφόιλ μετά την ανακοίνωση του Λευκού Οίκου που ζητάει την παραίτησή της, έχει ως εξής: Η θητεία μου ως πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα υπήρξε η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου. Θα είμαι για πάντα ευγνώμων στον πρόεδρο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ και στον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο που μου εμπιστεύτηκαν το εξαιρετικό προνόμιο να εκπροσωπώ τη σπουδαιότερη χώρα στην ιστορία του κόσμου.
Από την πρώτη ημέρα της θητείας μου ως πρέσβειρας, εργάστηκα ακούραστα για την προώθηση της ατζέντας «Πρώτα η Αμερική» του προέδρου Τραμπ, την ενίσχυση της στρατηγικής μας συμμαχίας με την Ελλάδα και την επίτευξη ουσιαστικών επιτυχιών για τον αμερικανικό λαό.
Κατά τη διάρκεια της θητείας μου, συμβάλαμε στην εξασφάλιση ιστορικών συμφωνιών για την επέκταση των αμερικανικών εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, προωθήσαμε τον Κάθετο Διάδρομο με στόχο τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από τη Ρωσία, ενισχύσαμε την αμυντική και την εταιρική σχέση ασφαλείας μας με έναν σημαντικό σύμμαχο στο ΝΑΤΟ και διευρύναμε τις ευκαιρίες για αμερικανικές επιχειρήσεις και επενδύσεις σε ολόκληρη την περιοχή.
Είμαι ιδιαίτερα υπερήφανη για τον ρόλο που διαδραμάτισε η πρεσβεία μας στην ενίσχυση της αμερικανικής ενεργειακής κυριαρχίας, στην προώθηση της οικονομικής συνεργασίας και στη διασφάλιση της θέσης των Ηνωμένων Πολιτειών ως αναντικατάστατου ηγέτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Αυτά τα επιτεύγματα αποτελούν απόδειξη της τολμηρής ηγεσίας του προέδρου Τραμπ, της αφοσίωσης του υπουργού Ρούμπιο στην αμερικανική διπλωματία, καθώς και της εξαιρετικής προσφοράς των ανδρών και των γυναικών που υπηρετούν καθημερινά τη χώρα μας.
Θέλω επίσης να αναφερθώ στις πρόσφατες καταγγελίες εις βάρος μου. Οι καταγγελίες αυτές είναι ψευδείς και σκοπεύω να υπερασπιστώ σθεναρά το όνομά μου, τη φήμη μου και την ακεραιότητά μου. Έχω αφιερώσει την επαγγελματική μου ζωή στον αγώνα για δικαιοσύνη, στην υπεράσπιση του σωστού και στην προάσπιση των αξιών που καθιστούν την Αμερική ξεχωριστή. Δεν θα επιτρέψω σε ψευδείς κατηγορίες να καθορίσουν την εικόνα της πολυετούς δημόσιας προσφοράς μου.
Η ευγνωμοσύνη και ο σεβασμός μου προς τον πρόεδρο Τραμπ και τον υπουργό Ρούμπιο παραμένουν ακλόνητα. Είμαι υπερήφανη για όσα πετύχαμε μαζί και θα παραμείνω πάντα πιστή υποστηρίκτρια του προέδρου Τραμπ και της αποστολής του να κάνει την Αμερική ξανά μεγάλη (Make America Great Again).
Μπορεί ο χρόνος μου ως πρέσβειρας να πλησιάζει στο τέλος του, όμως η δέσμευσή μου απέναντι στον πρόεδρο Τραμπ, στο κίνημα «Πρώτα η Αμερική» και στη χώρα που αγαπώ δεν θα τελειώσει ποτέ.
Η υπηρεσία μου προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υπήρξε η μεγαλύτερη τιμή της ζωής μου. Ο Θεός να ευλογεί τον πρόεδρο Τραμπ, τους εξαιρετικούς διπλωμάτες και τους στρατιωτικούς μας, καθώς και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής»
Την παραίτηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από τη θέση της πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα ζήτησε ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με δήλωση της εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου, Κέιτι Ζακαράια την Τρίτη (13/10) μετά από δημοσιεύματα της Wall Street Journal.
«Ζητήσαμε από την πρέσβη Γκιλφόιλ να υποβάλει την παραίτησή της. Υπήρξε πολύτιμο μέλος της ομάδας μας και της ευχόμαστε καλή επιτυχία» ανέφερε χαρακτηριστικά η Ζακαράια .
Δείτε βίντεο από τη δήλωσή της:
Ο Τραμπ είχε προϊδεάσει για την αποπομπή της
Για την εξέλιξη είχε προϊδεάσει από χθες ο πρόεδρος των ΗΠΑ, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο αποπομπής της Κίμπερλι Γκιλφόιλαπό τη θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου έγιναν τη Δευτέρα (12/10), στον Λευκό Οίκο, στον απόηχο σειράς δημοσιευμάτων της Wall Street Journal για φερόμενες παρατυπίες πριν και μετά την ανάληψη των διπλωματικών καθηκόντων της.
Ερωτηθείς από δημοσιογράφο εάν εξετάζει το ενδεχόμενο να απομακρύνει την Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, ο Ντόναλντ Τραμπ απέφυγε να δώσει οριστική απάντηση, επιβεβαίωσε ωστόσο ότι το ζήτημα βρίσκεται υπό εξέταση.
«Λοιπόν, το εξετάζουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας: «Ναι, δεν είμαστε ευχαριστημένοι».
Την επικείμενη αποχώρησή της από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα προαναγγέλλει ουσιαστικά η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, μετά το αίτημα του Λευκού Οίκου να παραιτηθεί.
Πηγή: skai.gr
Η ενεργειακή εκεχειρία δεν άντεξε ούτε ένα 24ωρο: Ο Ζελένσκι αλλάζει στρατηγική απέναντι στον Τραμπ για πρώτη φορά
Η ενεργειακή εκεχειρία που ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ χθές Κυριακή δοκιμάστηκε και διαψεύστηκε στο πεδίο πριν συμπληρωθεί ένα εικοσιτετράωρο. Οι νέες ρωσικές επιθέσειςσε ουκρανικές ενεργειακές εγκαταστάσεις έδωσαν στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι την αφορμή να θέσει δημοσίως ένα ερώτημα που αφορά πλέον ευθέως την Ουάσιγκτον: τι ακριβώς έχει συμφωνήσει ο Αμερικανός πρόεδρος με τη Μόσχα και ποιος θα εξασφαλίσει ότι η Ρωσία θα τηρήσει τις δεσμεύσεις που της αποδίδονται;
Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιαστική διευκρίνιση. Δεν προκύπτει ότι εφαρμόστηκε επί 24 ώρες μια αμοιβαία συμφωνία η οποία στη συνέχεια τερματίστηκε. Η ανακοίνωση της εκεχειρίας προηγήθηκε της δημόσιας επιβεβαίωσης κοινών όρων, με το Κρεμλίνο να επιμένει σήμερα ότι οι επαφές συνεχίζονται, αυτό όμως είναι πλέον συνηθισμένη πρακτική από την πλευρά της Μόσχας και κανέναν δεν εκπλήσσει το ότι η νέα κίνηση από την πλευρά της Ουάσιγκτον πέφτει και πάλι σε κόκκινο τείχος…
Αυτή η απόσταση ανάμεσα στην αμερικανική ανακοίνωση και στη ρωσική στάση βρίσκεται στον πυρήνα της ουκρανικής αντίδρασης. Σύμφωνα με τον Ζελένσκι, το Κίεβο δεν επιτέθηκε τη νύχτα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις εντός της Ρωσίας, ακριβώς επειδή ο Τραμπ είχε ανακοινώσει την παύση των συγκεκριμένων πληγμάτων. Η Μόσχα, αντίθετα, συνέχισε τις επιθέσεις.
Ο Ουκρανός πρόεδρος παρουσίασε αυτή την εξέλιξη ως την απτή απάντηση του Βλαντίμιρ Πούτιν στον Αμερικανό ομόλογό του. Με αυτή τη διατύπωση επιχειρεί να μεταφέρει το πολιτικό βάρος της αποτυχίας από την Ουκρανία στη σχέση Ουάσιγκτον και Μόσχας. Εφόσον το Κίεβο ανταποκρίθηκε στην αμερικανική πρωτοβουλία, η συνέχιση των ρωσικών βομβαρδισμών απαιτεί πλέον αμερικανική αντίδραση.
Η αμφισβήτηση φτάνει δεδομένα στην Ουάσιγκτον
Η σκλήρυνση της γλώσσας του Ζελένσκι είναι εμφανής. Η παρατήρησή του ότι ο Πούτιν προφανώς δεν διαβάζει το Truth Social, την πλατφόρμα στην οποία ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την εκεχειρία, περιέχει σαφή ειρωνεία για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε η συμφωνία. Παράλληλα, ο Ουκρανός πρόεδρος εξακολουθεί να δηλώνει έτοιμος να αποδεχθεί την παύση των ενεργειακών πληγμάτων, εφόσον υπάρξει αντίστοιχη ρωσική συμμόρφωση. Η πόρτα της διαπραγμάτευσης παραμένει ανοιχτή, αλλά η αμερικανική διαβεβαίωση δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως επαρκής εγγύηση.
Η μεταστροφή αφορά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο ο Ζελένσκι επιλέγει να υπερασπιστεί τη θέση του. Στις συγκεκριμένες δηλώσεις δεν περιορίζεται να εξηγεί γιατί η Ουκρανία χρειάζεται υποστήριξη. Αμφισβητεί τη λογική των αμερικανικών προτεραιοτήτων, ζητεί αποδείξεις ότι οι επαφές με τον Πούτιν παράγουν αποτέλεσμα και απορρίπτει την ιδέα ότι η προθυμία του Κιέβου να διαπραγματευτεί συνεπάγεται αποδοχή οποιωνδήποτε όρων. Η φράση του ότι η Ουκρανία είναι μια ανεξάρτητη χώρα, έτοιμη για συνομιλίες, αλλά δεν πρόκειται να ταπεινωθεί, προσδιορίζει το πολιτικό όριο που επιχειρεί να θέσει. Για να να είμαστε μάλιστα «τίμιοι» ούτε κι αυτό εκπλήσσει καθώς τους πρώτους έξι μήνες της θητείας Τραμπ αυτό ήταν και τότε το βασικό αντεπιχείρημα Ουκρανών και Ευρώπης προς τις ακραίες κινήσεις υπέρ της Μόσχας από τον Αμερικανό Πρόεδρο.
Αυτό δεν αρκεί για να μιλήσει κανείς για στρατηγική ρήξη με τις ΗΠΑ. Σηματοδοτεί, όμως, δημόσια αμφισβήτηση του τρόπου με τον οποίο η αμερικανική κυβέρνηση ασκεί τη μεσολάβησή της. Ο Ζελένσκι εξακολουθεί να ζητεί περισσότερη πίεση στη Ρωσία, επομένως εξακολουθεί να αναγνωρίζει ότι η Ουάσιγκτον διαθέτει μέσα που μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις του Κρεμλίνου. Εκείνο που αλλάζει είναι ότι ζητεί αυτά τα μέσα να χρησιμοποιηθούν και προς τη Μόσχα, αντί η εφαρμογή μιας εξαγγελθείσας συμφωνίας να εξαρτάται πρωτίστως από την ουκρανική αυτοσυγκράτηση.
Το κόστος μιας μονομερούς παύσης
Το ζήτημα έχει άμεση στρατιωτική σημασία. Μια παύση των ουκρανικών επιθέσεων σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, χωρίς αντίστοιχη προστασία του ουκρανικού δικτύου, θα δημιουργούσε άνισους περιορισμούς για τις δύο πλευρές. Η Ρωσία θα διατηρούσε τη δυνατότητα να πλήττει την ηλεκτροδότηση και την ενεργειακή επάρκεια της Ουκρανίας, ενώ το Κίεβο θα στερούνταν τη δυνατότητα ανταπόδοσης στον ίδιο τομέα. Για την ουκρανική ηγεσία, επομένως, η αμοιβαιότητα αποτελεί συγκεκριμένη επιχειρησιακή απαίτηση. Δεν μπορεί να παραχωρηθεί χωρίς να εξασφαλιστεί τι ακριβώς θα σταματήσει να κάνει η άλλη πλευρά.
Σε αυτό το πλαίσιο αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα οι πληροφορίες για αμερικανικές πιέσεις. Το Kyiv Independent, επικαλούμενο Ουκρανούς αξιωματούχους, μετέδωσε ότι η Ουάσιγκτον απείλησε με διακοπή της ανταλλαγής πληροφοριών και του μηχανισμού προμήθειας αμερικανικών όπλων PURL, εάν συνεχιστούν τα ουκρανικά πλήγματα στις ρωσικές ενεργειακές υποδομές. Πρόκειται για δημοσιογραφικές πληροφορίες από πηγές, όχι για δημοσιοποιημένη αμερικανική απόφαση αναστολής. Αποτυπώνουν, ωστόσο, το περιβάλλον μέσα στο οποίο το Κίεβο καλείται να αποφασίσει πόσο μπορεί να συγκρουστεί με τον σημαντικότερο στρατιωτικό του εταίρο.
Η τοποθέτηση Ζελένσκι ότι η Ουκρανία δεν προαναγγέλλει τις επόμενες επιχειρήσεις της αποκτά έτσι πρόσθετο βάρος. Διατηρεί την αβεβαιότητα για τη συνέχεια και αποφεύγει να μετατρέψει την προσωρινή αποχή από επιθέσεις σε δημόσια δέσμευση αόριστης διάρκειας. Ταυτόχρονα, η αναφορά του στην ουκρανική συμμόρφωση της προηγούμενης νύχτας του επιτρέπει να υποστηρίξει ότι έδωσε στην αμερικανική πρωτοβουλία μια πραγματική ευκαιρία. Το επιχείρημά του είναι ότι η αποτυχία της δεν μπορεί να χρεωθεί εκ των προτέρων στην απροθυμία του Κιέβου.
Η σύγκρουση για το ντίζελ
Η αντιπαράθεση επεκτείνεται και στην οικονομική αιτιολόγηση της αμερικανικής προσέγγισης. Ο Ζελένσκι αποδίδει τις ρίζες της ενεργειακής κρίσης στη Μέση Ανατολή και αμφισβητεί ότι η ρωσική προσφορά ντίζελ μπορεί να επηρεάσει αποφασιστικά τις διεθνείς τιμές. Επικαλείται ποσοστό 2,2% για το ρωσικό μερίδιο στην παγκόσμια αγορά, χωρίς να παρουσιάζεται σαφής μεθοδολογία για τον συγκεκριμένο υπολογισμό. Το ποσοστό πρέπει συνεπώς να αντιμετωπίζεται ως δικός του ισχυρισμός και όχι ως αυτοτελής απόδειξη ότι η ρωσική προσφορά δεν έχει επίδραση στις τιμές. Το μέγεθος ενός μεριδίου, άλλωστε, δεν αρκεί μόνο του για να προσδιορίσει την επίδραση πρόσθετων ποσοτήτων σε μια αγορά υπό πίεση.
Το πολιτικό περιεχόμενο της παρέμβασής του είναι σαφέστερο από τον αριθμητικό υπολογισμό. Ο Ουκρανός πρόεδρος επιχειρεί να αποδυναμώσει το επιχείρημα ότι η συνεργασία με τη Ρωσία αποτελεί αναγκαία απάντηση στην ενεργειακή ακρίβεια. Εάν ο Πούτιν παρουσιάζεται ως απαραίτητος προμηθευτής για την αντιμετώπιση της κρίσης, αποκτά πρόσθετη διαπραγματευτική ισχύ. Η φράση του Ζελένσκι ότι η ρωσική επιρροή θα παραμείνει περιορισμένη εφόσον δεν της δίνονται ευκαιρίες στρέφεται ακριβώς κατά αυτής της πολιτικής αναβάθμισης της Μόσχας μέσω της ενέργειας.
Στην ίδια επιχειρηματολογία εντάσσεται η προειδοποίησή του για τα σιτηρά. Όταν λέει ότι όλοι συζητούν για το ντίζελ και ξεχνούν τα τρόφιμα, κατηγορεί εμμέσως την Ουάσιγκτον ότι αξιολογεί τις συνέπειες του πολέμου με βάση όσα επηρεάζουν περισσότερο τη δική της οικονομία. Η προειδοποίησή του για επισιτιστικές πιέσεις σε χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής επιχειρεί να διευρύνει τη συζήτηση. Παραμένει πρόβλεψη του Ουκρανού προέδρου, όμως υπηρετεί μια συγκεκριμένη διπλωματική στόχευση: να αναδείξει ότι η ασφάλεια των ουκρανικών εξαγωγών αφορά χώρες πολύ πέρα από τους ευρωπαϊκούς συμμάχους του Κιέβου.
Η επόμενη δοκιμασία για τον Τραμπ
Το πρώτο εικοσιτετράωρο μετά την ανακοίνωση ανέδειξε τελικά όσα έλειπαν από την ενεργειακή εκεχειρία: δημόσια αποδεκτούς όρους, σαφές σημείο έναρξης, προσδιορισμό των εγκαταστάσεων που καλύπτονται και τρόπο αντιμετώπισης των παραβιάσεων. Χωρίς αυτά, κάθε πλευρά μπορεί να επικαλείται διαφορετική εκδοχή της συμφωνίας, ενώ οι επιθέσεις συνεχίζονται. Η πολιτική αξία μιας προεδρικής ανακοίνωσης εξαντλείται γρήγορα όταν δεν συνοδεύεται από αλλαγή στη συμπεριφορά των εμπολέμων.
Ο Ζελένσκι επιχειρεί τώρα να μετατρέψει αυτή την αποτυχία σε πίεση προς τον Λευκό Οίκο. Δεν αποσύρει τη συναίνεσή του σε μια αμοιβαία ενεργειακή εκεχειρία. Ζητεί να αποδειχθεί ότι οι ΗΠΑ μπορούν να εξασφαλίσουν τη ρωσική συμμετοχή και ότι η ουκρανική αποχή θα έχει συγκεκριμένο αντίκρισμα. Η επόμενη ουσιαστική εξέλιξη θα κριθεί από τις αποφάσεις που θα ακολουθήσουν: εάν η Μόσχα περιορίσει τις επιθέσεις της, εάν η Ουάσιγκτον απαιτήσει συμμόρφωση και εάν το Κίεβο θεωρήσει ότι υπάρχουν επαρκείς λόγοι για να παρατείνει την αυτοσυγκράτησή του. Μέχρι τότε, η ενεργειακή εκεχειρία παραμένει μια αμερικανική εξαγγελία της οποίας η εφαρμογή δεν εξασφαλίστηκε.