Το μήνυμα έρχεται συνήθως απόγευμα: «τα αποτελέσματά σας είναι διαθέσιμα». Ο γιατρός έχει ραντεβού σε πέντε μέρες, το αρχείο όμως ανοίγει τώρα, στο κινητό, και μέσα του υπάρχουν λέξεις όπως «αλλοίωση», «εύρημα» και «συνιστάται επανέλεγχος». Πολλοί αντιγράφουν μια φράση στη μηχανή αναζήτησης και χάνουν τον ύπνο τους. Λίγη εξοικείωση με τη γλώσσα των ακτινολόγων βοηθά να περάσουν αυτές οι πέντε μέρες πιο ήρεμα.
Ένα πόρισμα έχει σχεδόν πάντα την ίδια δομή. Στην αρχή αναφέρονται η εξέταση και η τεχνική, ακολουθεί η περιγραφή όσων φαίνονται και στο τέλος υπάρχει το συμπέρασμα, λίγες γραμμές που συνοψίζουν τι θεωρεί σημαντικό ο ακτινολόγος. Η περιγραφή είναι γραμμένη για γιατρούς και καταγράφει τα πάντα, ακόμη και όσα συχνά δεν έχουν κλινική σημασία. Η λέξη «εύρημα» σημαίνει απλώς «κάτι που είδα και το σημειώνω». Μια απλή κύστη στο νεφρό, ένα αιμαγγείωμα στο ήπαρ ή οι «εκφυλιστικές αλλοιώσεις» στη σπονδυλική στήλη ενός πενηντάρη συναντώνται πολύ συχνά σε ανθρώπους χωρίς κανένα ενόχλημα. Το αν κάποιο από αυτά χρειάζεται κάτι περισσότερο το λέει ο γιατρός, όχι η ίδια η λέξη.
Αμηχανία προκαλούν και οι επιφυλακτικές διατυπώσεις. Το «χωρίς σαφή παθολογία» ή το «χωρίς αξιόλογα παθολογικά ευρήματα» δεν κρύβει κάτι: ο ακτινολόγος περιγράφει αυτό που μπορεί να δείξει η συγκεκριμένη εξέταση και δεν υπογράφει ότι ο άνθρωπος είναι γενικώς υγιής. Αντίστοιχα, εκφράσεις όπως «εικόνα συμβατή με», «πιθανόν» ή «δεν μπορεί να αποκλειστεί» δηλώνουν βαθμούς βεβαιότητας και έχουν συγκεκριμένο βάρος για τον γιατρό που θα τις διαβάσει. Όποιος παραλαμβάνει το αποτέλεσμά του από ένα διαγνωστικό κέντρο στο Ηράκλειο Κρήτης, ή οπουδήποτε αλλού, θα συναντήσει επίσης όρους όπως «υπόπυκνο» ή «υπερηχογενές». Οι λέξεις αυτές λένε πώς φαίνεται μια περιοχή στην εικόνα, όχι τι είναι.
Η φράση που τρομάζει περισσότερο είναι το «συνιστάται επανέλεγχος σε έξι μήνες». Συχνά σημαίνει ότι κάτι μοιάζει αθώο, χωρίς να μπορεί να χαρακτηριστεί οριστικά από μία μόνο εξέταση, και ο ασφαλέστερος τρόπος να επιβεβαιωθεί είναι να φανεί ότι μένει ίδιο με τον χρόνο. Το «συνιστάται συσχέτιση με την κλινική εικόνα» λέει ότι η εικόνα από μόνη της δεν αρκεί και πρέπει να συνδυαστεί με τα συμπτώματα και τις εξετάσεις αίματος. Όταν πάλι προτείνεται «περαιτέρω έλεγχος» με άλλη μέθοδο, η εξέταση που έγινε έφτασε στα όριά της για το συγκεκριμένο ερώτημα. Καμία από αυτές τις προτάσεις δεν είναι διάγνωση. Είναι όμως όλες συστάσεις προς τον γιατρό, και γι' αυτό ο επανέλεγχος δεν παραλείπεται με το σκεπτικό ότι «δεν έγραφε κάτι κακό».
Ο ακτινολόγος βλέπει εικόνες και ένα σύντομο σημείωμα στο παραπεμπτικό. Ο θεράπων γιατρός ξέρει το ιστορικό, έχει εξετάσει τον ασθενή και γνωρίζει γιατί ζήτησε την εξέταση. Η ίδια πρόταση στο πόρισμα μπορεί να είναι αδιάφορη για έναν άνθρωπο και να χρειάζεται διερεύνηση σε έναν άλλο, ανάλογα με την ηλικία, τα συμπτώματα και όσα έχουν προηγηθεί. Γι' αυτό η σύγκριση με το πόρισμα της γειτόνισσας, που «είχε το ίδιο και δεν ήταν τίποτα», δεν βοηθά, όπως δεν βοηθούν και τα φόρουμ.
Μέχρι το ραντεβού, κάτι πρακτικό είναι να διαβαστεί πρώτα το συμπέρασμα και να σημειωθούν δυο τρεις απορίες. Οι πιο χρήσιμες είναι συνήθως απλές: αν αυτό που βρέθηκε εξηγεί τα συμπτώματα, αν χρειάζεται επανάληψη και πότε, αν αλλάζει κάτι στην αγωγή. Όταν μια διατύπωση προκαλεί έντονη ανησυχία και το ραντεβού αργεί, ένα τηλεφώνημα στο ιατρείο είναι θεμιτό. Αν πάλι κάτι στο κείμενο μοιάζει με λάθος, για παράδειγμα αναφέρεται άλλη πλευρά του σώματος από αυτή που πονά, το κέντρο όπου έγινε η εξέταση μπορεί να το ελέγξει. Το πόρισμα γράφτηκε από γιατρό για γιατρό, και σε αυτή τη συνομιλία ο ασθενής έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει μετάφραση.