Επικαιρότητα

Χάρης Βεκρής

Για όσους δεν το γνωρίζουν, «Μεταφορικό Ισοδύναμο (M.I.)» είναι το μέτρο το οποίο θεσπίστηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση και υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων τον Ιούνιο του 2018, με στόχο την εξίσωση του κόστους μεταφοράς με μέσα μαζικής μεταφοράς από την ηπειρωτική Ελλάδα σε νησί ή από νησί σε νησί, με το κόστος που θα ίσχυε στην ηπειρωτική Ελλάδα για την ίδια απόσταση. Από την 1η Ιανουαρίου 2019 δικαιούχοι του «Αντισταθμίσματος Νησιωτικού Κόστους (Α.ΝΗ.ΚΟ.)» είναι οι κάτοικοι και οι επιχειρήσεις με έδρα στο σύνολο της νησιωτικής χώρας.

Με την εφαρμογή του - όπως ήταν φυσικό - το μέτρο αυτό περιόρισε σημαντικά το κόστος των μετακινήσεων των νησιωτών. Για κάθε ταξίδι που έκανε ο κάτοικος του νησιού έως τα τέλη του 2019, έβλεπε κατατεθειμένο στον τραπεζικό του λογαριασμό το αντίτιμο του εισιτηρίου που δικαιούταν μέχρι τις 10 του επόμενου μήνα. Έτσι, για πρώτη φορά, ο νησιώτης ένοιωσε πως η πολιτεία στέκεται δίπλα του και τον στηρίζει με ένα μέτρο που πραγματικά βελτιώνει τη ζωή του.

Οι απαξιωτικές καθυστερήσεις

Οι μεγάλες όμως καθυστερήσεις κατά την καταβολή του Α.ΝΗ.ΚΟ. στους δικαιούχους, που ξεκίνησαν το 2020 και συνεχίζονται με αυξητική τάση ως σήμερα - με την παρωχημένη πλέον δικαιολογία του «εξορθολογισμού» του μέτρου - ακυρώνουν στην πράξη κάθε ευεργετική επίδραση στη ζωή των νησιωτών. Γιατί δεν μπορεί να θεωρηθεί εξίσωση του κόστους μεταφοράς η καταβολή των οφειλόμενων ποσών με καθυστέρηση 15 ή 18 μηνών για τους επιβάτες, και 3 ή 4 ετών για τις επιχειρήσεις.

Διαβάστε εδώ την συνέχεια του άρθρου.