Επικαιρότητα

Το syrostoday σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Δημήτρη Χάλαρη, σας παρουσιάζει σημαντικές στιγμές του αθλητισμού και κυρίως του ποδοσφαίρου, που διαδραματίστηκαν στη Σύρο τα προηγούμενα χρόνια. Σήμερα δημοσιεύεται το Γ' και τελευταίο μέρος του αφιερώματος. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το Α' μέρος του αφιερώματος που είχε δημοσιευθεί στις 25/2/2013 καθώς επίσης εδώ το Β' μέρος που είχε δημοσιευθεί στις 13/3/2013.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΑΝΕΠΙΣΗΜΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΥΡΟΥ

Δημήτρης Αξαρλής («Η Γοργόνα»)
(συνέντευξη που είχε παραχωρηθεί στον Δημήτρη Χάλαρη)

Ήμουν διαιτητής χωρίς στολή και χωρίς λεφτά. Δηλαδή δεν πήρα ποτέ χρήματα ακόμη και όταν έγινα επίσημος διαιτητής.

Δέκα ή δώδεκα ήταν οι ομάδες που αγωνιζόταν τότε. Κάθε γειτονιά είχε τη δική της ομάδα π.χ. στο Μάννα ήταν η ομάδα ΠΟΛΜΑ ΜΑΝΝΑ. Ο Κουμουτσάκος που είχε το καφενείο κοντά στην ΕΜΠΟΡΙΚΗ τράπεζα είχε την ομάδα ΑΠΟΛΛΩΝ. Στις διάφορες συνοικίες όπως του Αγίου Κωνσταντίνου της Αναστάσεως, του Ξηρόκαμπου ακόμη στα Βρυσαράκια, Πευκάκια, Καμίνια κ.λ.π. είχαν ομάδες ανεπίσημες βέβαια.

Εάν παρακολουθούσες τέτοιους αγώνες ξεχνούσες ανέχειες, μιζέριες και ό,τι εμποδίζει τον κάθε άνθρωπο να γελάσει να ψυχαγωγηθεί.

Σε έναν αγώνα μεταξύ της ΠΟΛΜΑ ΜΑΝΝΑ και ΑΠΟΛΛΩΝΑ (η ομάδα του Κουμουτσάκου) ήμουν διαιτητής. Το παιχνίδι ήταν ζωηρό και οι δύο ομάδες προσπαθούσαν να κερδίσουν. Δεν ήθελε πολύ ώρα να τελειώσει το παιχνίδι και έγινε φάουλ στη περιοχή του ΑΠΟΛΛΩΝ. Δύο παιδιά που έπαιζαν στην επίθεση ήταν καθολικοί και μιλούσαν Ιταλικά. Τα έμαθαν στη σχολή των παπάδων στη Ρώμη γιατί σπούδαζαν να γίνουν παπάδες. Είχαν μάθει να μη βλασφημούν και αγωνίζονταν μέσα σε αθλητικά πλαίσια. Συνεννοήθηκαν στα Ιταλικά μεταξύ τους τι κόλπο θα έκαναν για να ξεγελάσουν τους αντιπάλους τους πριν χτυπήσουν το φάουλ. Σέντερ χαφ στον ΑΠΟΛΛΩΝ ήταν ο Γιάννης ο Ξαγοράρης. Γερός άντρας, αλλά πολύ νευρικός ποδοσφαιριστής, άριστος, τον έλεγαν ΜΟΥΡ γιατί έμοιαζε με τον μεγάλο Εγγλέζο αμυντικό γιατί είχε αρκετά ποδοσφαιρικά στοιχεία του. Ο Ξαγοράρης θύμωσε που μιλούσαν Ιταλικά και δεν τους καταλάβαινε και τους βλαστήμησε την Παναγία. Οι δύο ποδοσφαιριστές θίχτηκαν και διαμαρτυρήθηκαν έντονα σε μένα γιατί τους βλασφήμησε την Παναγία τους: «πρέπει να βγάλεις κόκκινη κάρτα και να τον αποβάλεις από τον αγωνιστικό χώρο, βλασφήμησε τα Θεία». Παίρνω το σοβαρό ύφος του διαιτητή και τους είπα: «τον άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά ότι βλασφήμησε την ορθόδοξη Παναγία και όχι την καθολική».Ο αγώνας συνεχίστηκε και κέρδισε η ΠΟΛΜΑ με σκορ 4-2. Όλα τα καφενεία συζητούσαν για τη σοφή απόφαση μου.

Έπαιζα διαιτητής από το πρωί έως το βράδυ όταν υπήρχε έλλειψη. Τότε το γήπεδο ήταν ανακούφιση, γελούσες τόσο πολύ που δεν ένιωθες κούραση. Εκεί έβλεπες όλες τις πρωτοτυπίες της κουταμάρας, εκεί έβλεπες όλες τις κωμικές κινήσεις, όλες τις ανθρώπινες υποκρισίες, όλες τις πράξεις των μπαταξήδων, ποιοι ήθελαν ένα δίκαιο αποτέλεσμα ποιοι προσπαθούσαν να ξεγελάσουν παίκτες και διαιτητή για να να νικήσουν τους αντίπαλους. Θυμάμαι έναν από τους πολλούς αγώνες που γινόταν πριν από τον επίσημο αγώνα, έβρεχε πολύ, το γήπεδο γέμισε λάσπες οχτώ λεπτά πριν λήξει το πρώτο ημίχρονο μέσα στη περιοχή ο ΜΠ... σοριάζεται κάτω και ζητούσε να σφυρίξω πέναλτι. Εγώ βέβαια χτύπησα επιθετικό φάουλ, έρχεται μπροστά μου και μου είπε στο συχώριο της Μάνας μου ο Φ... με έριξε κάτω. Του απάντησα αμέσως αφού η μάνα σου ζει... μου έκανε ατάκα και αυτό το ξέρεις;

Πρώτος από αριστερά ο Δημήτρης Αξαρλής «Γοργόνα», διαιτητής Α' - τότε που το ποδόσφαιρο ήταν τρόπος ζωής στο νησί μας

ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ ΙΑΚΩΒΟΥ ΔΟΥΝΑΒΗ

Ο Ιάκωβος Δούναβης ή «κλανιάρης» ήταν τότε ποδοσφαιριστής της ομάδας του Ξηροκάμπου. Την ομάδα την έλεγαν «Π.Ο.Ξ.» (Ποδοσφαιρική Ομάδα Ξηρόκαμπου). Το χρώμα στις φανέλες και στα σωβρακάκια ήταν μαύρο και λίγο κίτρινο. Μη φανταστείτε πως ήταν αθλητικές σημερινές φανέλες και σωβρακάκια, μόνοι τους τα έβαφαν μέσα σε μια σκάφη τσίγκινη. Αφήνω την εικόνα των χρωμάτων σε σας.

Ο Ιάκωβος Δούναβης ήταν από τους καλούς παίχτες του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Ήθελε να μεταγραφεί στην ομάδα «ΠΟΛΜΑ» (Ποδοσφαιρική Ομάδα Λαζαρέτων και Μάννα). Χρήματα για μεταγραφή δεν υπήρχαν. Η φτώχεια και η μιζέρια δέσποζαν τότε όχι μόνο στη Σύρα αλλά σε όλη την Ελλάδα. Εάν η κάθε οικογένεια εξοικονομούσε το φαγητό της ημέρας εθεωρείτο μεγάλο κατόρθωμα

Ο Ιάκωβος δεν ήταν απαιτητικός και συμφώνησε αφού η ομάδα «ΠΟΛΜΑ» δεν είχε χρήματα, η μεταγραφή να γίνει με είδος. Η «ΠΟΛΜΑ» είχε παίχτες που είχανε χωράφια, τα καλλιεργούσαν συστηματικά, ήταν οι περισσότεροι αγρότες. Συμφώνησαν να γίνει η μεταγραφή αντί χρηματικού ποσού με μια κόφα μελιτζάνες 80 οκάδες. Όλος ο Ξηρόκαμπος μαγείρεψε μελιτζάνες και για να δέσει καλά το συμβόλαιο πραγματοποίησαν και φιλικό αγώνα στο χωράφι του Μπουλίνη. Όλο το νησί μιλούσε για την ανιδιοτέλεια του παίχτη και την κουβαρντοσύνη του. Έφαγαν τις μελιτζάνες και του ευχήθηκαν μέσα από την καρδιά τους και άλλες μεταγραφές. Σύντομα... διαιτητής του μεγάλου αγώνα ήταν ο κορυφαίος ΤΖΙΤΖΗΣ Πολυχρονάκης.

20-4-1955

Π.Ο.Ρ. (Ποδοσφαιρική Ομάδα Ρετσίνα)

Μια άλλη ομάδα ερασιτεχνική ήταν η «Π.Ο.Ρ.» (Ποδοσφαιρική Ομάδα Ρετσίνα). Η ομάδα αυτή είχε παίχτες όλους τους μπεκρήδες όλα τα «ξεροσφύρια». Όλοι ξακουστοί για τις μεγάλες τους αποδόσεις στις κρασοκατανύξεις. Κάθε μέρα έπιναν μια έως δύο οκάδες ρετσίνα βαρελίσια. Αυτές οι ποσότητες ήταν για προσάναμμα, όταν έβαζαν τα δυνατά τους τότε η ρετσίνα έρεε μέσα τους όπως ο υδράργυρος στο θερμόμετρο. Όταν κατέβαιναν στο γήπεδο γινόταν χάση κόσμου που λέει και ο λαός. Άφηναν στη σέντρα τρία μπουκάλια ρετσίνα, επίσης άφηναν και στα δύο εξτρέμ και ο τερματοφύλακας είχε δύο δικά του τα οποία τοποθετούσε μέσα στο τέρμα. Αυτά ήταν για να πίνουν όταν διψούσαν.

Απόλαυση μεγάλη ήταν όταν άρχιζε το παιχνίδι και είχες θέση κοντά στον τερματοφύλακα. Όλοι οι παίχτες είχαν παρατσούκλια. Ο τερματοφύλακας είχε τρία μπαλάκια και ανεβοκατέβαζε όταν η μπάλα ήταν μακριά από το τέρμα του και φώναζε παιδιά παίζετε όμορφα. Οι πάσες έπρεπε να είναι ζυγισμένες για να μη τρέχουν και κουράζονται. Το παρατσούκλι του ήταν «τα όμορφα». Όταν ερχόταν η μπάλα προς το τέρμα του έριχνε κάτι πλοζόν που μόνο μεθυσμένοι μπορούσαν να ορμούν έτσι για να πιάσουν τη μπάλα. Τα χέρια και τα πόδια του ήταν μέσα στα αίματα αφού έπιανε τη μπάλα πήγαινε στο τέρμα έπινε μερικές γουλιές ρετσίνα έριχνε χύμα και επάνω στα τραύματα φώναζε παιδιά όμορφα και κλωτσούσε τη μπάλα.

Ο Παναγιώτης της κουρεμένης ήταν παίχτης επιθετικός και γερός άντρας. Έπαιζε πάντα ξυπόλυτος και ήταν άφθαστος στα μίτο. Ένας άλλος ήταν η Φαρμακού. Αυτός είχε δικό του τυπικό, έπρεπε πρώτα να βάλει γκολ και μετά να πιεί τη γουλιά του. Εκείνος που περίμενε την μπάλα να πάει ακριβώς στα πόδια του ήταν ο Νστάζος. Όταν του έκαναν πάσα την μπάλα, την κλωτσούσε και τους έλεγε πάρτε την και έπινε τη γουλιά του. Η Φάουσα ήταν άφθαστος στο δρόμο, είχε κάτι το ξεχωριστό, οι άλλοι έτρεχαν αυτός προχωρούσε και τους προσπερνούσε. Είχε κάτι πόδια που έφταναν μέχρι την πλάτη του. Κάθε διασκελισμός του ήταν δύο με τρία μέτρα. Το σώβρακό του έπιανε από τα γόνατα του και έφθανε στην πλάτη του. Η φανέλα του έφραζε το λαιμό του για να μη κρυώσει έλεγε. Στα κόρνερ τριβόταν στον τερματοφύλακα και τον εμπόδιζε να κινηθεί με ευχέρεια και ερχόταν κοντά η Φαρμακού και έβαζε γκολ.

Τα παρατσούκλια ήταν όλα θηλυκού γένους, τα θεωρούσαν πιο χορταστικά. Άλλοι ποδοσφαιριστές αυτού του είδους ήταν η Σατανού, η Φυδούσα, η Κουρούνα και άλλοι γαλαζοαίματοι. Το κάθε ημίχρονο είχε διάρκεια μισή ώρα. Όταν τελείωνε το παιχνίδι πήγαιναν στη σέντρα αφού είχανε μαζέψει τα μπουκάλια και ομαδικά έπιναν τα υπόλοιπα. Τα καθάριζαν για να μη μολύνουν το περιβάλον. Οι φωνές των φιλάθλων θορυβώδεις, τα παλαμάκια παρατεταμένα και ζωηρά είτε έχαναν είτε κέρδιζαν. Έλεγαν πριν φύγουν από το γήπεδο «εμείς παίζουμε για τη φανέλα - ούτε λεφτά ζητούμε, ούτε τίποτα επιβαρυντικό, μόνο ρετσίνα που μας προξενεί ευψυχία και το δείχνουμε κιόλας».

Έτσι πορευόταν ο ελληνικός λαός τα μεταπολεμικά χρόνια όταν είχε δώσει στον πόλεμο για την ελευθερία των Λαών κυρίως της Ευρώπης και το σώμα του και την ψυχή του. Έτσι πορευόταν με γέλια όχι χάχανα και περνούσαν και τα βάσανα τους και την ώρα τους.

1958 - Μικτή Σύρου - Ε.Β.Α. 1-1

15-9-1957 - Ελλάς-Λιμενικό Σώμα 3-4
Διαιτητής Μ. Βλαχόπουλος - Βοηθοί οι συμπολίτες μας από αριστερά Στ. Αργουδέλης και δεξιά Αντ. Μαυράκης ή «Φαούδι»

30-11-1958. Μικτή Σύρου - Ολυμπιακός Πειραιώς 1-6
"Η μικτή δεν απέδωσε. Δεν ήτο όπως έπρεπε να είναι"
Πούσανος, Ιωσηφίδης, Χάλαρης, Χυτήρης, Μέμης, Χαλκίτης, Δαμίγος, Γαβιώτης, Αργουδέλης
 

Ο «Γίγαντας» όνομα και «πράμα». Κοντός στο σώμα... υψηλές οι επιιδόσεις του

Βαφίας - Δήμου - Μστραγιάννης - Πολυχρονάκης - Ασλανίδης - Καμπανάρος

Χαλκιάς - Μαστραγιάννης - Καμπανάρος - Παπαδόπουλος (δημ/φος) - Παπαγούνας - Συρίγος - Λούβαρης

Καμπανάρος - Βασιλακόπουλος - Δαμίγος - Παναγιωτίδης

Καμπανάρος - Λούβαρης

1955-1966 Η ομάδα από συγχώνευση ΑΟ ΑΡΗΣ ΣΥΡΟΥ - ΑΠΟ ΕΛΛΑΣ
Όρθιοι: ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΑΝΑΣ - ΔΑΦΝΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ - ΔΡΟΣΙΝΟΣ ΝΙΚΟΛ - ΖΑΡΑΝΗΣ ΦΩΤΗΣ - ΔΕΛΑΣΟΥΔΑΣ ΜΑΡΚΟΣ - ΔΑΚΡΟΤΣΗΣ  ΙΓΝΑ - ΓΑΛΛΑΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ - ΠΡΟΕΔΡΟΣ Α.Ο. ΣΥΡΟΥ ΚΑΜΠΑΝΑΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΓΕΝ. ΑΡΧΗΓΟΣ ΛΑΙΜΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
Καθήμενοι: ΚΟΥΣΟΥΛΑΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ - ΠΑΝΤΟΓΥΙΟΣ ΤΑΚΗΣ - ΚΟΥΚΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ - ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗΣ - ΚΟΥΜΠΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - ΔΡΥΜΠΕΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - ΜΑΥΡΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
 

Δεκαετία του 1960 - Από το παιχνίδι Κυπέλλου Ελλάδος μεταξύ των ομάδων ΑΡΗΣ - ΕΛΛΑΣ 3-1
Όρθιοι: ΣΑΒΒΑΣ ΣΑΒΒΑΣ - ΖΑΡΑΝΗΣ ΠΕΤΡΟΣ - ΔΕΛΑΣΟΥΔΑΣ ΜΑΡΚΟΣ - ΣΑΛΙΒΕΡΟΣ ΔΗΜ - ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓ - ΚΟΝΤΑΡΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ - ΚΑΡΥΣΤΙΝΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ - ΠΛΥΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Καθήμενοι: ΓΙΑΣΕΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΧΑΛΚΙΔΑΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΔΑΦΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - ΔΑΜΙΓΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ - ΚΑΡΑΒΑΣ ΣΠΥΡΟΣ - ΧΥΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Δεκαετία του 1960 - ΑΡΗΣ-ΕΛΛΑΣ 2-1 για το Κύπελλο Ελλάδος
Όρθιοι: ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΜΠΑΜΠΗΣ - ΣΑΒΒΑΣ ΣΑΒΒΑΣ - ΠΑΝΩΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΚΑΡΑΒΑΣ ΣΠΥΡΟΣ - ΔΕΛΑΣΟΥΔΑΣ ΜΑΡΚΟΣ - ΚΙΟΥΣΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - ΓΕΝ. ΑΡΧΗΓΟΣ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Καθήμενοι: ΡΗΓΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ - ΔΙΑΜΙΓΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ - ΞΑΓΟΡΑΡΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - ΡΟΥΣΣΟΥΝΕΛΟΣ ΜΑΝΟΛΗΣ - ΣΑΛΙΒΕΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΚΛΑΣΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

1922. Δρομείς στη Σύρο.
Πρώτος καθήμενος από αριστερά Παναγιώτης Σκαβέτζος από την Σκιάθο (ανθυποπλοίαρχος Ε. Ναυτικού)

Ο Μητροπολίτης Σύρου κ.λπ. νήσων κ.κ. Φιλάρετος στο στρατόπεδο για να ευλογίσει τους κλασικούς αγώνες

Πρώτος από αριστερά Μανώλης Γλαντεβάς, στη μέση Στέλιος Συρίγος και τρίτος ο Νίκος Γλαντεβάς

Ο κορυφαίος αθλητής ο Ευάγγελος Μαρκουίζος τερματίζει πρώτος στα 100 μ.
Πρώτος πάντα ο Βαγγέλης στη θάλασσα, στο στίβο και στο ποδόσφαιρο

Δημήτρης Χάλαρης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας

Όλες οι δημοσιεύσεις του Δημήτρη Χάλαρη στο syrostoday είναι διαθέσιμες εδώ.
Άρθρα του επίσης δημοσιεύονται και στο προσωπικό του ιστολόγιο: dhalaris.wordpress.com