Τις στάμνες την εποχή εκείνη τις χρησιμοποιούσαν οι μεταφορείς και για να μεταφέρουν νερό στα συνεργεία για τις ανάγκες σε οικοδομές και σε διάφορες εργολαβίες. Χαρακτηριστικό είναι το έγγραφο που είχε αποστείλει η Αστυνομική Διεύθυνση στο Δήμο Ερμουπόλεως το 1911. Έγγραφε: «Κάτωθι του επι τη πλατεία ορφανοτροφείου των αρρένων τείχου υπάρχει βάραθρον τι όπερ είνε λίαν επικίνδυνος εις τους εκείθεν εισερχόμενους. Αναφέρει επίσης πως στα Καμίνια εφονεύθη ο Πέτρος Συρίγος και να πράξετε τα δέοντα...»
Το έτος 1912-1913 σε έκθεση προς το Δήμαρχο Ερμουπόλεως για το Λατομείο στα Καμίνια άνω του Αγίου Γεωργίου, σκοτώθηκαν τρεις συμπολίτες μας εις τον βάραθρο και προτείνουν την περίφραξή του.
Το έτος 1913 οι εργάτες που δούλεψαν για την περιτείχιση του Λατομείου Βαλαντώση στις Καρναρόλες έπαιρναν ημερομίσθιο ο αρχιεργάτης τέσσερις δρχ., ο χτίστης 5 δρχ. και ο εργάτης τρεις δρχ. Το νερό που πήγαινε στο εργοτάξιο ο υδροπώλης έπαιρνε 0,25 την ημέρα και πήγαινε 32-40 στάμνες νερό κατά αποκοπή. Ο μεταφορέας έπαιρνε για τον ασβέστη μεταφορά και υλικό 2,54 δρχ. το καντάρι.
Η στάμνα ήταν το πρώτο εργαλείο για την μεταφορά νερού. Επειδή έσπαγαν εύκολα και η χημιά ήταν μεγάλη κυρίως για τους υδροπώλες που μετέφεραν το νερό σε μικρές στάμνες με τα γαϊδούρια δεμένες πάνω στο σαμάρι σε θήκες ξύλινες. Έφτιαξαν στάμνες μεταλλικές από ψιλή λαμαρίνα και σώθηκαν από τις απώλειες.
Με στάμνες μεταφέρανε και οι νοικοκυρές νερό για τις ανάγκες των σπιτιών (νερό πόσιμο) από την πηγή του Αγίου Αθανασίου, από τη Φλέβα, κοντά στο καθολικό νεκροταφείο, από του Λουκή πάνω από τον Άγιο Γεώργιο, από το Φύλακα και από αλλού.
Επίσης μεταφέρανε νερό και με βαρέλες στις γειτονιές μέχρι τη δεκαετία του 1990.
Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της Φελίσιτι Αστρουλάκη, κόρη του διευθυντή και υποπροξένου της Μεγάλης Βρετανίας και του Αγγλικού Τηλεγραφείου Σύρου.
Ο Gordon Mate πρόσφερε μέγιστες εθνικές υπηρεσίες στον τόπο μας γι' αυτό ο Βασιλιάς Αλέξανδρος του απένειμε τον αργυρούν σταυρόν των ιπποτών.
Η φωτογραφία και όλο το αρχείο στο Λεύκωμα Ερμούπολη του Χθες Τόμος ΙΙΙ
Περιοχή ΑΡΜΕΝΑ στον Άγιο Δημήτριο. Τόπος αυτοκτονιών.
«Βαπόρια οδού Tσιτσάρα εφημερίδα Ήλιος 29-7-1901»
Ο Διονύσιος Σιγάλας αγόρασε και εκχώρησε στη Μητρόπολη Σύρου και λοιπών νήσων 17 στρέμματα αγρόκτημα στο Πλαταιάκι. Εκεί χτίστηκε και ο ναός.
Ιούνιος 1936. Εκβραχισμός του εδάφους εκεί όπου βρέθηκε η εικόνα για την θεμελίωση του ναού. Αρχιτέκτων o Γεώργιος Νομικός. Ο δρόμος προς τα Βαπόρια ονομαζόταν οδός Τσιτσάρα.
Στις 20/9/1936 πραγματοποιήθηκε η κατάθεση του θεμελίου λίθου στου ναού της ευρέσεως του Αγίου Δημητρίου. Δεκαπέντε χιλιάδες πιστοί παρευρέθηκαν στην τελετή. Μητροπολίτης ο Φιλάρετος Ιωαννίδης. Φρόντισε χωρίς καμία καθυστέρηση να χτιστεί ο ναός του Αγ. Δημητρίου.
Ο Άγιος Δημήτριος είχε λάβει παγκυκλαδικές διαστάσεις και πίστη όλων ήταν ότι θα έπαιρνε και πανελλήνιο χαρακτήρα.
1937. Πλήθος κόσμου στην επέτειο της ευρέσεως. Δίπλα στον αρχιμανδρίτη και γενικό αρχιερατικό επίτροπο Μαραθογκαμπίτη, ο Ιωάννης Παραδείσης, δημοδιδάσκαλος, πατέρας του Γεώργιου Παραδείση, δικηγόρου, ο Αντώνης Μπόνης και ο Μανώλης Κουζούπης.
Τόπος αυτοκτονιών η περιοχή «Άρμενα» πλαταιάκι στον Άγιο Δημήτριο.
Ο Μητροπολίτης Σύρου Τήνου και λοιπών νήσων Φιλάρετος
Δημήτρης Χάλαρης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας
Όλες οι δημοσιεύσεις του Δημήτρη Χάλαρη στο syrostoday είναι διαθέσιμες εδώ.
Άρθρα του επίσης δημοσιεύονται και στο προσωπικό του ιστολόγιο: dhalaris.wordpress.com