Γιατί όμως;
Σε συνέχεια ερώτησης της παράταξης μας στο χθεσινό (08/12) συμβούλιο, ο κ. Δήμαρχος παραδέχτηκε πως τα 2 χρόνια διοίκησης του ο δήμος στερείται 2εκ. ευρώ το χρόνο από την κρατική χρηματοδότηση που δικαιούται. Για να το κάνουμε λιανά, ο Δήμος Σύρου – Ερμούπολης θα έπρεπε να παίρνει από το κράτος 6εκ. και αντ’ αυτού παίρνει 4εκ. στερείται δηλαδή το 1/3 της χρηματοδότησης του και αυτό δεν συμβαίνει τα 2 τελευταία χρόνια. 6 χρόνια τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακολουθεί αυτή την πολιτική, 4 χρόνια πριν η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου συνέχιζε και αυτή να μην αποδίδει τα προβλεπόμενα χρήματα στην Τοπική Διοίκηση, το ίδιο και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, πιο πριν.
Μιλάμε άρα για ένα διαχρονικό έγκλημα σε βάρος πρώτα και κύρια του ίδιου του λαού και δευτερευόντως της Τοπικής Διοίκησης.
Τι γίνεται δηλαδή εδώ και πάνω από μια δεκαετία; Το κεντρικό κράτος πρέπει σύμφωνα με το σύνταγμα να αποδίδει ένα ποσοστό των χρημάτων που εισπράττει από την κεντρική φορολογία (ΦΠΑ, Φόρο εισοδήματος και Φόρο ακίνητης περιουσίας) – από δικά μας χρήματα δηλαδή – στους Δήμους και τις Περιφέρειες. Αντ’ αυτού το κράτος, με το έτσι θέλω, αποδίδει μόνο το 1/3 αυτών που θα έπρεπε να αποδίδει, δηλαδή για φέτος μόνο, από τα 9 περίπου δις ευρώ θα δώσει 2,8.
Έτσι λοιπόν προκαλείται η οικονομική ασφυξία των δήμων.
Ποιος φταίει;
Πέραν των ξεκάθαρων και διαχρονικών κυβερνητικών ευθυνών – πολιτικών επιλογών, σημαντικές ευθύνες έχουν και οι δημοτικές αρχές και η πλειοψηφία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας που δεν διεκδικούν στην ουσία τα χρήματα αυτά και από την άλλη πολύ – πολύ εύκολα βρίσκουν τη λύση να φορτώνουν τους δημότες με δημοτικά τέλη και να μετακυλούν τη χασούρα στον κόσμο που ήδη έχει πληρώσει μέσω της κεντρικής φορολογίας.
Σε αυτή τη βάση προωθείται το αφήγημα της «ανταποδοτικότητάς» (να φορολογείσαι τοπικά για υπηρεσίες που έχεις ήδη πληρώσει από την κεντρική φορολογία), που για την περιοχή μας έχει και δράκο, τον ΦΟΔΣΑ Α.Ε. Για τον οποίο φέτος ο Δήμος καλείται να πληρώσει 1,15 εκ. ευρώ (+ 338.000 ευρώ το τέλος ταφής), τη στιγμή που πριν τον περιφερειακό ΦΟΔΣΑ, το κόστος για τη διαχείριση του ΧΥΤΑ και την αποκομιδή ήταν 380.000 ευρώ τον χρόνο. Τρεις με τέσσερις φορές πάνω χαρατσώνεται ο Δήμος και κάποιοι πανηγυρίζουν, στην υγεία των κοροΐδων! Αυτών που αναγκάζονται να πληρώνουν αυξημένα – έστω και παγωμένα – Δημοτικά Τέλη.
Ποιος πληρώνει;
Ο Υπουργός Εσωτερικών ήταν ξεκάθαρος στο πρόσφατο συνέδριο της ΚΕΔΕ για τη χρηματοδότηση των δήμων:
κινηθείτε στα ίδια έσοδα,
μαζέψτε χρέη (ΠΟΕ),
αυξήστε την τοπική φορολογία,
κάντε συμπράξεις με ιδιώτες,
πάρτε χρηματοδοτικά προγράμματα για να κάνετε έργα.
Τι είπε δηλαδή; Η κυβέρνηση «νίπτει τας χείρας» της, κόφτε τον λαιμό σας να βρείτε χρήματα. Ας γίνουν οι δήμοι φοροεισπράκτορες και κυνηγοί μικροοφειλετών, γιατί οι μεγάλοοφειλέτες έχουν τρόπους να τη γλυτώνουν. Τα στοιχεία που είχε δημοσιοποιήσει η παράταξη μας πέρσι είναι ενδεικτικά. Στο 0,5% των οφειλετών προς τον Δήμο, αντιστοιχεί το 46,5% των χρεών. Θα πληρώσουν ποτέ αυτοί; Όχι! Γιατί; Γιατί μπορούν. Γιατί μπορούν να αξιοποιούν το πτωχευτικό κώδικα, να αλλάζουν ΑΦΜ, να εξαφανίζονται από προσώπου γης ως «δια μαγείας». Ποιοι θα πληρώνουν; Οι συνήθεις ύποπτοι.
Όσον αφορά τις συμπράξεις με ιδιώτες; Να πως αυξάνεται το κόστος παροχής υπηρεσιών που έψαχναν όλες οι υπόλοιπες παρατάξεις. Με τις εργολαβίες των 615.000 (χωρίς ΦΠΑ) για την καθαριότητα των εσωτερικών χώρων, με το leasing (!!!) για την προμήθεια νέων οχημάτων, κ.ο.κ.
Μπορεί να γίνει αλλιώς;
Φυσικά και μπορεί. Έχουμε καταθέσει αναλυτικά τις θέσεις μας, που έχουν βρει εφαρμογή εκεί που η Λαϊκή Συσπείρωση είναι Δημοτική Αρχή και περιλαμβάνουν: Μείωση των Τελών στα επίπεδα τουλάχιστον του 2024. Διεύρυνση των μειώσεων και απαλλαγών, βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων σε ευπαθείς ομάδες. Μείωση των συντελεστών σε βοηθητικούς χώρους σπιτιών και επιχειρήσεων στο 50% του οικιακού συντελεστή. Το ίδιο και για μη κερδοσκοπικά σωματεία, συλλόγους κλπ. Αύξηση στο 50% του επαγγελματικού συντελεστή σε μεγάλες αλυσίδες Super Market, πολυκαταστήματα, βιομηχανίες, ξενοδοχεία 4 και 5 αστέρων, boutique hotels, εταιρείες διαχείρισης Airbnb κοκ.
Οι λύσεις απαιτούν διεκδίκηση και ρήξη με την πολιτική που βάζει τις ανάγκες μας σε δεύτερη και τρίτη μοίρα και όχι ξέπλυμα της, με διάφορες δικαιολογίες και λογιστικές διαχειριστικές. Η επιλογή για κάθε αιρετό, για κάθε δημοτική αρχή είναι απλή: μπορείς να είσαι χρήσιμος στην κοινωνία ή «χρήσιμος ηλίθιος».